«الهی» این دو ( رعد و برق) دو نشانه از نشانه های تو و دو

 خدمتگزار از خدمتگزاران تواندکه به فرمانبرداریت برای

رحمتی سودمند یا عقوبتی زیان بار می شتابند.به وسیله آن دو

باران عذابت را بر ما مباران و لباس بلا بر ما مپوشان.

«الهی» بر «محمد و آل او درود فرست» سود و بر برکت این

 ابرها رانصیبمان کن و آزار و مضرات آنها را از ما دور نما

و به آفاتش ما را گرفتار مساز و به زندگیمان آسیبی مرسان.

«الهی»اگر این ابر را برای عذاب و انتقام بر ما فرستاده ای

پس ما از غضبت به تو پناه می بریم و برای درخواست

آمرزشت ناله سر می دهیم پس تو خشمت را به سوی مشرکان

بگردان و آسیای انتقامت را علیه ملحدان به گردش درآور.

«الهی» به بارانت خشکی شهرهایمان را برطرف نما و

وسوسه ی دلهایمان را به روزیت بزدا و ما را جز خودت به

 دیگری مشغول مفرما و سرچشمه ی احسانت را از هیچ یک

از ما باز مدار که بی نیاز اوست که تو نیازش برآوری و سالم

کسی است که تو، حفظش کنی هیچ کس در برابرت توان دفاع

 ندارد و احدی در مقابل خشمت توان استقامت ندارد هر چه

خواهی بر هر کسی که بخواهی حکم نمایی و درباره هر کس

که بخواهی هر چه اراده کنی مقدر گردانی.

تو را سپاس که ما را از بلا حفظ فرمودی و تو را شکر که ما

 را از نعماتت برخوردار کردی ستایشکه ستایش ستایشگران را

 پشت سر گذارد و حمدی که آسمان و زمین را لبریز کند که تو

 بخشنده عطایای بزرگ و نعمت های عظیمی، ستایشی کوچک

 را می پذیری و شکری ناچیز را جبران کنی و نیکوکار

خوشرفتار و سخاوتمندی که خدایی جز تو نیست و بازگشت

همگان به سوی توست.